Spiritualiteit

 

 

Wat een beladen woord. Wat een betekenisvol en toch tegelijk nietszeggend woord.

 

 

Spirituele ontwikkeling. Het klinkt prachtig. Het klinkt als iets wat je beslist meegemaakt moet hebben. Leuk om op een avond over te discussiëren met vrienden. Fijn om “gedaan” te hebben.

Ben je dus straks ineens spiritueel ontwikkeld. Het boek mag dicht. Je bent er.

 

Net als met algemene ontwikkeling is bewustwording alleen nog maar het begin. Want als je begint met je te ontwikkelen, de stap hebt gezet en je bewust wordt van de duizelingwekkende mogelijkheden en kansen die in jezelf liggen te wachten, wordt het een lange reis die je gaat ondernemen. Een tocht waarvan je de route niet kent. Niet nodig hebt.

 

We zijn waar we moeten zijn, waar we nodig zijn en waar we onszelf gebracht hebben. Je hele leven is als een reis. Je zet stappen op een pad dat door je ouders, voorouders is uitgesleten. Zij hebben jou naar je startpunt gebracht.

Nu is het op aan jou. Om de rest van je eigen weg te gaan en daarmee een startpunt te creeren voor je kinderen. Voor hun kinderen. Zodat ook zij thuis beginnen, in jouw thuiskomst ligt hun vertrek. Het is een natuurlijke cyclus, een spirituele reis en een diepe emotionele waarheid:

We hebben een drang om thuis te komen. We kunnen niet anders dan op zoek gaan naar onze spiritualiteit, omdat dat is wat ons thuis zal brengen.

 

Spiritualiteit. Spiritus : geest.

 

De geest is een complex mechanisme. Het is een kaartenbak vol stellingen, aannames, feiten, kennis. De geest heeft geleerd. De geest is gegroeid, kent expansie, zet zich uit. We laten onze geest ons lichaam besturen, maar… al te vaak laten we het lichaam onze geest dicteren. We hebben geleerd dat ons lichaam een bepalende factor is, die bepaalt wat tijd is.

We luisteren naar lichaam, luisteren naar geest. Zintuiglijke informatie en een opslagplaats.

Gevoel is iets wat als een luxe wordt ervaren, die menigeen zich niet kan veroorloven. En, eerlijk is eerlijk, die menigeen absoluut niet wil aanwenden. Sommigen kunnen het zelfs niet eens, omdat het gevoel andere bezigheden in de weg zou staan. Onze impulsbehoeftes, die van de lichaam en de geest prevaleren.

 

Als we jong zijn, nog zonder de desillusies, inspanningen, overbodige kennis, zijn we overtuigd van het mysterie, het omringt ons, omhult ons, vult ons. Het leven is een wonderbaarlijke plaats vol betovering, schoonheid en spannende gebeurtenissen.

 

Zodra we gaan opgroeien, scheppen we afstand tussen het oorspronkelijke pure voelen en gaan we denken. Het leven is een plaats die ons beperkingen heeft geleerd, onmogelijkheden heeft getoond, grenzen heeft gegeven.

 

We worden onderwezen. In wat nodig is om te functioneren, optimaal bij te dragen. Een nuttig lid te zijn van een gemeenschap. We zoeken onze identiteit in individualiteit maar beseffen niet dat we onze Zelf hebben ingeleverd. Ingewisseld voor lidmaatschap. We horen bij de samenleving.

Maar deel uit maken van de hedendaagse samenleving heeft niets van doen met verbondenheid.

Verbonden zijn en verbondenheid voelen. Het intense gevoel dat we deel uitmaken van iets dat groter is dan onszelf, maar waarbij wij in alle harmonie en vrede onszelf kunnen zijn. De Zelf die bewust en zonder angst de rijkdom van gevoel omarmt.

 

Spiritualiteit is datgene wat je gaat ontwikkelen wanneer je inziet dat het nodig is om weer jezelf te zijn, te leren vertrouwen op wat je voelt dat waar is. Dan zijn we klaar om de transformatie te maken..zowel van de wereld te zijn als erbuiten te staan.

 

In essentie gaat het helemaal niet om bereiken , winnen, streven, strijden, opvallen. In essentie gaat het er om hoe wij in het moment zelf, ieder moment opnieuw voelen, beleven en ervaren.

Je hart heeft een eigen wijsheid, de ziel een eigen kennis en het lichaam een eigen reden tot bestaan. Geintegreerd brengen ze een inzicht waarmee je eigen leven kunt verrijken.

 

Onze voorouders hebben ons naar dit punt, dit moment geleid. Aan jou de keus, en de mogelijkheid de rest van de weg te kiezen.

 

 

Noem spiritualiteit zingeving en je hebt gelijk. Noem spiritualiteit zelfontdekking en je hebt gelijk. Noem spiritualiteit bewustwording of  je innerlijke stem..en je hebt wederom gelijk.

 

Spirituele ontwikkeling is een vorm van zelfherinnering. Het is de stem van binnen die we niet beluisteren omdat we worden afgeleid door het geruis van de fysieke werkelijkheid en het geraas van onze psychische wereld.

Het is het gevoel van binnen dat we niet erkennen, omdat we hebben geleerd niet op onszelf te vertrouwen.

 

Spiritualiteit vraagt iets van je. Zoals alles wat waardevol is iets bijdraagt aan je leven en zijn, maar ook iets vraagt van je. Spiritualiteit en spirituele ontwikkeling vragen om een bereidheid. Je hoeft niet paranormaal begaafd te zijn, gevoelig, creatief of intellectueel.

Ben je bereid? Ben je bereid jezelf onder ogen te zien? Durf je het aan om los te laten wat je denkt te weten? Kun je energie in jezelf investeren? Wil je tijd leren zien als een dimensie?

 

In tegenstelling tot wat velen schijnen te denken is spiritualiteit niet gebonden aan een religie of een traditie. Spiritualiteit is een weg, een reis.

Inzichten, overtuigingen, gevoelens en overdenkingen vormen tezamen een wijze om ergens te geraken.

 

 

 

Een reis begint altijd met een stap voorwaarts.

       Deze reis ook.

                   Jouw reis.

 

                                      Ben je er klaar voor?