Op het kruispunt.
Sterven, doodgaan, overgaan, thuiskomen.
Nog steeds een beladen onderwerp, een taboe bijna. Dood willen is al helemaal geen aanvaardbaar gegeven. De dood voelen naderen blijkt verontrustend. Over de dood willen nadenken, praten en schrijven is zorgelijk...zo is mij gebleken.
En rondom de dood, het overgaan zelf en de periode eromheen -voorafgaand,tijdens,na- zijn er geen mogelijkheden om daar emotioneel, spiritueel en mentaal uitdrukking aan te geven. De achterblijvers mogen rouwen, treuren of opgelucht zijn. Er is een ceremonie, een dienst, een begrafenis of crematie. Na verloop van tijd 'hoort' het rouwen en spreken over de overledene te verminderen en is het afgesloten, klaar, gedaan. De dood is het einde.
Ik vindt dat er meer, veel meer zou moeten kunnen en zou mogen gedaan worden. Op mijn manier doe ik dat dus ook. Heel bewust neem ik mijn verantwoordelijkheid, toon ik mijn liefde en respect voor het leven en de dood. Voor mij zijn dood en leven een.
Als wicca vieren wij, eren wij en herdenken wij degenen die zijn overgegaan heel bijzonder met Samhain. Daar uiting aan kunnen geven is vreugdevol en ontroerend.
Want hee, dat is Merry Meet, Merry Part en Merry Meet again.
Ook ik leer van anderen, wil ervaringen opdoen en mezelf blijven ontwikkelen. Me verdiepen in andere culturen, religies, mogelijkheiden, invalshoeken. Daarom ben ik begonnen aan een opleiding waarmee ik straks nog meer dan nu, mensen kan begeleiden die in de laatste fase van dit leven terechtgekomen zijn. Als counsellor en hulpverlener, maar dan met de rituelen en wijsheid van de sjamaan, met de magie en liefde van de wicca.
Ik heb bij mijn inwijding als Sjamanka een gelofte afgelegd. Die luidde als volgt:
Ik doe een beroep op de Voorouders.
Van oost en west,
van noord tot zuid.
Achter de grenzen van ruimte en tijd begeef ik mij,
ik zoek de schemering en reik naar binnen.
Door de sluier, met wijdopen ogen
door de poorten van licht en duisternis.
Op het kruispunt,
over de grenzen van leven en dood,
te staan.
Zo heb ik mij verbonden.
Op het kruispunt te staan. Over de grenzen van leven en dood. Het is een van de belangrijkste en mooiste taken van een sjamaan. Niet alleen de levenden helpen met kennis verkregen uit andere werelden, van andere niveau's. Maar ook de stervenden begeleiden en uitgeleide doen, en de gestorvenen blijven ontmoeten.
De reis eindigt niet met de dood.